قلبم ببر ، جانم ببر ، اما ز خود دورم نکن
رفتی برو ، بردی ببر ، اما فراموشم نکن

آدمك آخر دنياست بخند

آدمك مرگ همين جاست بخند

 دست خطي كه تو را عاشق كرد

شوخي كاغذي ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است بخند

آن خدايي كه بزرگش خواندي

به خدا مثل تو تنهاست بخند...

اسم من فرهاد هست ماجرا مربوط مي شه به چند سال پيش وقتي که تازه دوم دبيرستان رو تموم کرده بودم

سر کلاس درس معلم پرسید:هی بچه ها چه کسی می دونه عشق چیه؟

بی تو طوفان زده دشت جنونم ، صید افتاده به خونم ،تو چه سان می گذری غافل از اندوه درونم !
بی من از شهر سفر کردی و رفتی !
بی من از کوچه گذر کردی و رفتی !
قطره ای اشک فروریخت ز چشمان سیاهم !
تا خم کوچه به دنبال تو لغزید نگاهم !
تو ندیدی ..!
نگهت هیچ نیفتاد به راهی که گذشتم !
چون در خانه ببستم دگر از پا ننشستم !
گوئیا زلزله آمد،گوئیا خانه فرو ریخت سرمن !
بی تو من در همه ی شهر غریبم !
بی تو کس نشنود از این دل بشکسته صدایی !
برنخیزد دگر از مرغک پربسته ندایی !
تو همه بود و نبودی ، تو همه شعر و سرودی !
چه گریزی زبر من که زکویت نگریزم !
گر بمیرم ز غم عشق ،به تو هرگز نستیزم !
من و یک لحظه جدایی، نتوانم ،بی تو من زنده بمانم ..!

عشق کلید شهر قلب است به شرط آنکه قفل دلت هرز نباشد که با هر کلیدی باز شود

به قلبم نشستی نگفتم چرا  

 دلم را شکستی نگفتم چرا ،

 یکی خواب شبهای من را ربود ،    

 چو دیدم تو هستی نگفتم چرا

ای دلم دیدی که ماتت کرد و رفت.

خنده ای بر خاطراتت کرد و رفت.

من که گفتم این بهار افسردنیست
من که گفتم این پرستو رفتنیست
آه عجب کاری به دستم داد دل . 

 هم شکست و هم شکستم داد دل ...

فرصت ما تموم شده باید از این قصه بریم
فرقی نداره من و تو کدوممون مقصریم                               

خاطره ها رو یادمه لحظه به لحظه، مو به مو
هیچی رو یاد من نیار اونقد خرابم که نگو

بد بودم و بدتر شدم میرم با پاهای خودم
میرم نمی دونم کجا آخ...کم آوردم به خدا

دلگیرم از دست خودم کاش عاشقت نمی شدم
اون جوری می خواستم که نشد غمام یه ذره  کم نشد

من موندم و تنهاییام از دنیا هیچی نمی خوام
عاقبت منو نگاه! اشتباه پشت اشتباه
هر روز عاشقتر شدیم تو عشق خاکستر شدیم
سوختیم ولی به آرزومون نرسیدیم

فقط گریه، فقط عذاب صد تا سوال بی جواب
نه من، نه تو، از عاشقی خیری ندیدیم

دلگیرم از دست خودم کاش عاشقت نمی شدم
اون جوری می خواستم که نشد غمام یه ذره  کم نشد

من موندم و تنهاییام از دنیا هیچی نمی خوام
عاقبت منو نگاه! اشتباه پشت اشتباه

هنوز نیامده ای خداحافظ ؟

تقصیر تو نیست

همیشه همین گونه بوده ، برو اما من پشت سرت دست نه ، دل تکان می دهم

آسمان جای عجیبیست نمی دانستیم
عاشقی کار غریبیست نمی دانستیم

عمر مدیون نفس نیست نمی دانستیم
عشق کار همه کس نیست نمیدانستیم

   کسي  نمي تونه به دلش ياد بده که نشکنه

حداقل من بهش ياد دادم که وقتي شکست

شيشه هاش دست اوني رو که اونو شکسته نبره.

میگي گل رو دوست داري ولي ميچينيش... ميگي بارون رو دوست داري ولي با چتر ميري زيرش... ميگي پرنده رو دوست داري ولي تو قفس ميندازيش... چه جوري ميتونم نترسم وقتي ميگي دوستم داري؟؟؟

لباسی را که از تنت در میاری

 و بی توجه پرتش می کنی

     من آرزوی بوییدنش را دارم . . .

.

دلم از زمين و زمان پر است و کسي نيست که اين سنگيني را از روي

 
  دلم بردارد.وقتي ادم هيچ دلخوشي تو دنيا ندارد،به چه اميدي زنده است؟

 
  به چه اميدي روز را به شب مي رساند؟پس براي چه خود را دلبسته ي

 
  زندگي کرده ايم؟

                       اما
  مرگ واژه است ساده اما در عين حال سنگين که همه از ان فرار مي کنند

 
  اما اينک من به اين واژه ي سنگين رسيده ام و حالا:

 
  اين مرگ است که از من فرار مي کند

   
  و من در پي مرگ مي دوم

کاش مي دانستيم زندگي کوتاست 

کاش از ثانيه هاي زندگي لذت مي برديم

کاش قلبي رو براي شکستن انتخاب نمي کرديم

کاش همه را دوست داشتيم

کاش معني صداقت را ما هم مي فهميديم

کاش هيچ کودک فقيري ديگر خواب نان تازه وداغ را نمي ديد

کاش دلهايمان دريايي مي شد

کاش مي فهميديم زندگي زيباست

و

 لذت مي برديم تا نهايت

کاش ميدانستيم که ما نمي دانيم فردا برايمان چه اتفاقي مي افتد

کاش بهانه اي براي ناراحت کردن دلهاي زخم خورده نبود

کاش...

کاش...

کاش...

كدام یك را سوار مي‌كنيد ؟!

يك شركت بزرگ قصد استخدام تنها يك نفر را داشت. بدين منظور آزموني برگزار كرد كه تنها يك پرسش داشت. پرسش اين بود :

شما در يك شب طوفاني سرد در حال رانندگي از خياباني هستيد. از جلوي يك ايستگاه اتوبوس در حال عبور كردن هستيد. سه نفر داخل ايستگاه منتظر اتوبوس هستند. يك پيرزن كه در حال مرگ است. يك پزشك كه قبلاً جان شما را نجات داده است. يك خانم/آقا كه در روياهايتان خيال ازدواج با او را داريد. شما مي‌توانيد تنها يكي از اين سه نفر را براي سوار نمودن بر گزينيد. كداميك را انتخاب خواهيد كرد؟ دليل خود را بطور كامل شرح دهيد :

پيش از اينكه ادامه حكايت را بخوانيد شما نيز كمي فكر كنيد ...

.....

...

..

قاعدتاً اين آزمون نمي‌تواند نوعي تست شخصيت باشد زيرا هر پاسخي دليل خاص خودش را دارد.

پيرزن در حال مرگ است، شما بايد ابتدا او را نجات دهيد. هر چند او خيلي پير است و به هر حال خواهد مرد.

شما بايد پزشك را سوار كنيد. زيرا قبلاً او جان شما را نجات داده و اين فرصتي است كه مي‌توانيد جبران كنيد. اما شايد هم بتوانيد بعداً جبران كنيد.

شما بايد شخص مورد علاقه‌تان را سوار كنيد زيرا اگر اين فرصت را از دست دهيد ممكن است هرگز قادر نباشيد مثل او را پيدا كنيد.

از دويست نفري كه در اين آزمون شركت كردند، تنها شخصي كه استخدام شد دليلي براي پاسخ خود نداد. او نوشته بود :پاسخ وی این بود: